TEN BOOME


KONINKLIJKE LIBERALE HARMONIE BOOM – 200 JAAR JARIG

Door Michel Van Robbroecken Carlo Defré


Foto: Zo was Boom, A.Vinck

Secretaris Roger Vijvermans viel de eer te beurt de historiek van de vereniging "Liberale Harmonie Boom" te gaan uitpluizen. Helemaal geen makkie, want vele archieven werden vernietigd. Feit is dat de Liberale Harmonie uit "l’ Union" is gesproten. Deze werd in 1801 opgericht. De Liberale Harmonie is dus onbetwistbaar de oudste harmonie van Boom.

"L’ Union" kreeg op 10 november 1908 de toelating de titel "Koninklijke" te voeren. Na de splitsing van "L’ Union" droeg de Liberale Harmonie dit predikaat verder. De "Koninklijke Liberale Harmonie van Boom" die 200 jaar bestaat, getuigt van een enorme dynamiek. Volgens schepen van cultuur, Ann Van der Plancken, is dit niet enkel te danken aan de rijke culturele infrastructuur, maar ook aan het feit dat heel wat uitgeweken Bomenaars nog steeds een rol van betekenis spelen in de plaatselijke verenigingen.

Wij laten hier de tekst volgen van de feestrede van voozitter Carlo Defré ter gelegenheid van de ontvangst van de "Koninklijke Liberale Harmonie van Boom" op 12 mei 2001 op het gemeentehuis van Boom.

Geachte,

Ik las ooit in een reisgids in Zwitserland over België: "La Belgique est le pays des sociétés". Hier staan we dan met een "société", namelijk met de Koninklijke Liberale Harmonie van Boom. De Koninklijke Liberale Harmonie die haar dicentenaire of 200-jarig bestaan viert. Ze is ontstaan tijdens het Consulaat ten tijde van de eerste republiek, toen Beethoven nog leefde. Ontstaan in een tijd waar het lawaai nog maar alleen kwam van de mensen, de dieren en de natuur. Er was toen zoveel dat we wel kennen, maar niet helemaal meer begrijpen. Er is nu zoveel dat men toen voor onmogelijk hield. Maar tussen die twee tijdstippen zijn er zaken die nog maar weinig veranderd zijn, onder andere mensen die samen komen om te babbelen, om te werken, om te ontspannen, om te roepen, om te vieren, om haat te zaaien, om elkaar lief te hebben en om muziek te maken en er naar te luisteren.

Muziek past bij alles. Bij het droevigste en het plezantste. Muziek drukt enthousiasme uit en gelatenheid, overwinning en nederlaag. In de schoot van onze maatschappij hebben we dat allemaal kunnen meemaken. Wat u hier ziet, is slechts het topje van de ijsberg. Nu staan we hier op ons "zondags", maar er zijn ook gewone "werkdagen" geweest, die even belangrijk waren als de dag van vandaag.

Hier staan we met onze vlag en de vaandrig, waar we allen achterstaan. De vlag, symbool van glansrijke idealen, symbool van vrijheid en solidariteit. Er is de chef die alles tracht te harmoniseren. Hij is niet alleen de dirigent, maar hij is ook het bindmiddel van de groep, waar jong en oud samenvloeien, zoals de klanken van de muziek. Natuurlijk zijn er de muzikanten, de conditio sine qua non. De bouwstenen waar alles rond draait. En daar achter staan de sympathisanten, vol sympathie voor de uitvoerders en hun inzet. Wij hebben u nodig!

En uiteindelijk zijn er het bestuur en de sponsors. Alles is één geheel. Het is onmogelijk namen te noemen, u kent ze allemaal. Kijk rond! En velen van u hebben hun voorgangers gekend. En kijk vooral naar de jeugd!!!

Wat is er nu speciaal aan zo’n harmonie? Muziek? U kunt naar muziek luisteren, alleen thuis, in de wagen, enz. U hebt daar echter geen contact met de uitvoerders. Dan kan men naar een concert gaan, of naar de opera. Daar is contact met de uitvoerders. Maar een harmonie in zo’n gemeente is een synthese van alles. We kennen elkaar, wij steunen elkaar. We zetten ons in voor elkaar. Wij zijn de liberale harmonie. We zijn fier, een liberaal is fier. Daarvoor hebben we muziek nodig, om dat uit te drukken. Wij hebben respect voor onze vlag, symbool van vrijheid en solidariteit. Wat wil niet zeggen dat wij geen respect hebben voor andere vlaggen en idealen. Vrijheid is immers de vrijheid van anderen respecteren, zolang zij onze vrijheid respecteren. Wij maken alleen muziek onder deze blauwe hemel. Samen betekent nog niet samensmelten, maar samen werken mag en kan. Beter meerdere bomen die bloeien, dan één grote treurige boom. Daarom zijn we blij dat wij kunnen rekenen op de sympathie van andere harmonies en verenigingen. Wij danken vandaag iedereen. En vandaag is de toekomst. "Avanti la musica!"

TERUG NAAR INDEX JAARBOEKEN