HISTORIEK VAN HET WAPENSCHILD VAN SCHELLE

Aangezien ik een gids in wording ben, met als doel het Rivierenland (mijn eigen streek), heb ik als examenwerk gekozen voor het wapenschild van mijn gemeente Schelle. Het is een heel eenvoudig wapenschild, maar met heel veel achtergrond, daarom ook nog een tweede schild.

Op een website vind ik een schild met de volgende omschrijving:
In lazuur drie palen van goud, beladen met een hartschild van hetzelfde, met drie torens van lazuur.

Uit de vorm van het schild kan ik afleiden dat het gedateerd moet zijn tussen de 18^de eeuw en de 20^ste eeuw.

Maar hier klopt iets niet.

Het is niet hetzelfde schild dat vermeld wordt op de officiële documenten van  de gemeente Schelle.Dat is:In lazuur drie palen van goud, beladen met een hartschild van lazuur met drie heiblokken van goud. Het schild getopt met een paus met tiara van goud.

Tijdens de regering van koning Willem I, vroeg en verkreeg Schelle een wapen: in lazuur drie palen van goud, in het hart beladen met een wapenschild van hetzelfde, met drie torens van lazuur. De schilddekking bestond uit het borstbeeld van een paus (6 oktober 1819).

Dit wapen werd erkend door koning Leopold I op 6 februari 1837. Toen het gemeentebestuur zijn aanvraag deed, meende men het oud blazoen van de gemeente terug te nemen.

Men had zegels van het midden der 17^de eeuw , toen Schelle behoorde aan de familie Suys, op het oog (de familie Suys was een adellijke familie van dijkbouwers en hadden in hun familieschild heiblokken staan). De gemeenteraad was blijkbaar niet goed op de hoogte van de geschiedenis der gemeente en van de heraldische wetenschap. Hij wist niet dat het gekozen wapen van de familie Berhout was (van goud met drie palen van keel) en interpreteerde het wapenschild in het hart (wapen van Suys) verkeerd . De Hoge Raad van Adel was al niet veel gelukkiger. Het is aldus dat men van drie ‘heiblokken’ drie torens gemaakt heeft . Daar de magistraat twijfelde aan de kleuren van het blazoen van Schelle, heeft men de kleuren van het Koninkrijk genomen, en de stukken in het hart van het wapen werden van lazuur op goud in plaats van goud op lazuur.

Omwille van de aardigheid van het feit.

In het werk getiteld ‘Nederlandsche Gemeentewapens’ door Baron d’Ablaing van Giessenburg, zouden de torens als drie kevers (torren) worden voorgesteld.

In 1968 vroeg de gemeente om de drie torens in het wapenschild te vervangen door drie heiblokken. Op advies van de Vlaamse Heraldische Raad werden in 1988 ten slotte niet alleen de figuren maar ook de kleuren van het hartschild gecorrigeerd.

Besluit:

De bedoeling zal ooit geweest zijn dat men als eerbetoon de kleuren van de familie Berthout en het hartschild van de familie Suys wou samen brengen in één wapenschild, het wapenschild van Schelle, maar dit is aardig niet gelukt.

Schild 1 is het allereerste wapenschild van Schelle. Komt nog voor in het Wapenboek van de Provinciën en Gemeenten van België (Max Servais).

Schild 2 is het schild dat sinds 1988 op alle officiële documenten word vermeld.

Een heel eenvoudig wapenschild met veel vergissingen, misverstanden en mysteries.

Toch boeiend om even uit de doeken te doen.

TERUG NAAR INDEX JAARBOEKEN