MIJN DEBUUT
ALEX VINCK(+ 10 februari 2007)

Wij schrijven 1972, nu 34 jaar geleden.

Ik was gemeentelijk ambtenaar en ook de 1^ste secretaris van de pas opgerichte Boomse Culturele Raad. Als bureauchef had ik een resem bevoegdheden, zoals: archief, bevolking, burgerlijke stand, cultuur, kieszaken, militie, reispassen, sociale zaken, sport, vreemdelingen, enz…

Marcel Van Bulck, de toenmalige burgemeester van Boom, ontbood mij op zijn kabinet. Hij stelde mij voor aan de heer C. De Vries, die namens de p.v.b.a. De Vries-Brouwers uit Antwerpen, op zoek was naar een samensteller van een boekje met daarin vooral oude postkaarten. Het was zijn bedoeling om onder de titel van “Zo was…” vele Vlaamse steden en gemeenten te belichten. Op de vraag van de burgemeester of ik bereid was die taak op mij te nemen, hoefde ik geen minuut bedenktijd.

Overhandiging 1ste exemplaar aan de burgemeester:

"in aanwezigheid van Alex Vinck, samensteller van het boekje, overhandigt de uitgever C.De Vries (links),  het 1ste exemplaar van "Zo was Boom" aan burgemeester Marcel Van Bulck (rechts).

Ik had zopas, met de bijstand van mijn bedienden, het gemeentelijke archief omgetoverd van een chaos naar een geordend geheel. Bovendien was ik gestart met het aanleggen van een foto- en documentenarchief. Als geschoold amateur-fotograaf zorgde ik zelf voor meer dan 800 opnames. Via de pers deed ik een oproep tot de bevolking om oude foto’s en documenten af te staan aan het gemeentebestuur. De respons daarop overtrof alle verwachtingen.

Het Boomse archief voor de ordening

Daarom vond ik het nogal “goedkoop” om alleen maar postkaarten te publiceren.

In het archief had ik namelijk interessantere documenten ontdekt. De belangrijkste gift kwam ongetwijfeld van Mevrouw Gabrielle Sel, lerares aan de Rijksmiddelbare School voor Meisjes en echtgenote van mijn vroegere geschiedenisleraar Jules Claes. Wijlen haar vader Egidius Sel, in leven brouwer van beroep en kapitein bij de plaatselijke vrijwillige brandweer, had als amateur-fotograaf een kist vol glazen negatieven, formaat 13 x 18 cm., nagelaten. De foto’s dateerden van omstreeks het jaar 1904. Mevrouw Claes schonk die gratis aan het gemeentebestuur.

“Zo was Boom” werd gedrukt op 1000 exemplaren en voorzien van een blauwe kaft. De boekjes vlogen over de toonbank van de plaatselijke boekhandels en werden zeer gewaardeerd. Na 3 weken was de voorraad uitgeput. Een tweede druk verscheen nooit.

Mijn vriend Marc Verlinden, webmaster van de geschiedkundige kring “Ten Boome”, vroeg onlangs aan de uitgeverij De Vries-Brouwers of hij “Zo was Boom” mocht publiceren op de website. De uitgever verleende prompt toelating, waarvoor ik - als samensteller van het boekje - hem zeer oprecht dank.

Door mijn bescheiden maar geslaagd debuut als geschiedschrijver had ik de smaak (of de microbe) te pakken. Voor de titels van de elf boeken die volgden op “Zo was Boom” verwijs ik naar de rubriek “Boomse Geletterden” op deze website. En op 22 mei 2006 -34 jaar na mijn debuut- verschijnt mijn essay “Zijn Bomenaars hondenfretters? ”

Wie had het ooit durven denken?

Ik wens de oude en de nieuwe Bomenaars veel leesgenot.  

Alex Vinck
19 mei 2006


 KLIK OP HET BOEK OM VERDER TE GAAN